ŚWIĄTYNIA PARAFIALNA

- KOŚCIÓŁ PW. ŚW. JÓZEFA






Wzrost liczby ewangelików w Opalenicy i okolicy dawał podstawy do ubiegania się o utworzenie samodzielnej gminy wyznaniowej. Tak też się stało. 8 maja 1893 roku powstała w Opalenicy gmina ewangelicka. Najważniejszym życzeniem ewangelików było wzniesienie własnej świątyni, co szybko zostało zrealizowane. W maju 1899r. rozpoczęto prace wstępne, a rok później - 28 październiak 1900r. nastąpiło uroczyste poświęcenie wybudowanej świątyni.

Autorem projektu zboru był F. A. Binder, zamieszkały w Poznaniu, architekt ze znaczącym dorobkiem. Zbór miał zajmować znaczące miejsce w architekturze Opalenicy, dlatego starano się naadać budowli charakter wyróżniający w stosunku do kościoła katolickiego. Opalenicka świątynia imponowała perfekcyjnym użyciem materiałów oraz wykonawstwem. Zbudowano ją z materiałów łatwo dostępnych. Zastosowano: cegłę, klinkier, kamień, drewno ciesielskie i wszelkiego rodzaju technologie budowlane. Warto dodać, iż została ona wzniesiona na solidnym fundamencie z ciosów granitowych na zaprawie cementowo- wapiennej. Ściany stawiano z cegły pełnej, ceramicznej, mocno wypalonej, bloków cementowych. Tymi elementami zbudowano parter nawy głównej i bocznej oraz wieży. Cegłę glazurową potraktowano jako elementy dekoracyjne. Kształtki cegłowe podkreślają łuki, okna i drzwi. Wnętrza otynkowano. We wnętrzu zastosowano rodzaj galerii mających na celu powiększenie powierzchni dla uczestników nabożeństw (chór, loża piętrowa nad nawą boczną i wejściem). Świątynia powtarza tradycyjny układ wysokiego dachu o dwóch spadzistych połaciach. Przybrał on formę tzw. stropodachu opartego na konstrukcyjnej belce o kształcie litery V, postawiony szczytem do góry. Prostopadłościan nawy bocznej od północy nakryto dwoma równymi, prostopadłymi dachami dwuspadowymi ze szczytami od północy. Do trzonu głównego przylega od strony południowo-zachodniej znacznie niższy prostopadłościan stanowiący zakrystię, pokryty dwoma połaciami dachowymi. Konstrukcje dachowe krokwiowe są drewniane. Dachy pokryto łupkiem. W wejściu zamontowano drzwi drewniane jednoskrzydłowe.

Poniżej umieszczamy fragmenty doskonale zachowanej dokumentacji budowy kościoła wraz z rzutami elewacji zewnętrznej:

Decyzją Wojewody Poznańskiego, Macieja Musiała, do rejestru zabytków województwa poznańskiego pod nr rejestru 406/B wpisano - 26 listopada 1998r. - siedem obiektów wyposażenia kościoła: (1)ołtarz drewniany, neogotycki, (2)trzy dwudzielne witraże w prezbiterium, utrzymane w konwencji neogotyckiej, (3)witrażowe wypełnienie rozety na fasadzie kościoła, (4)prospekt organowy, drewniany, neogotycki, pięcioosiowy w formie ostrołukowych blend z manuałem, firmy: A. TERLETZKI 1916 ELBING Ed. Wittek, (5)ławki, drewniane, neogotyckie, zdobione rozety na policzkach, w nawie i na emporach, (6)żyrandol, kuty z blachy mosiężnej, wielopunktowy na okręgu, zawieszony w nawie głównej i sześć kinkietów, (7)dzwon spiżowy, odlewany z roku 1900. Obiekty te stanowią historyczne wyposażenie zabytkowego kościoła parafialnego, który został wpisany do rejestru zabytków pod nr 2247/A. Utrzymane w sytlu neogotyckim - wszystkie te obiekty - tworzą zespół wyróżniający się klasą artystyczną, stanowią dobro kultury i podlegają ochronie prawnej.

Poniżej przedstawiamy współczesny wygląd kościoła i jego najistotniejsze elementy wewnętrznego wyposażenia (stan z grudnia 2015r.):

Kilka ujęć kościoła z lotu ptaka. Zdjęcia wykonał Marcin Chróst (22 lipca 2018r.):








Biuro parafialne
czynne w dni powszednie
po rannej i wieczornej Mszy św.


Strona przygotowana i zarządzana przez:

Parafia Rzymskokatolicka
p.w. św. Józefa w Opalenicy


ul. Powstańców Wlkp. 2a
64-330 Opalenica

telefony kontaktowe:

PROBOSTWO: 61 4477468
WIKARIAT: 61 4478138